Stokroos

Hoewel de Stokroos een vertrouwd verschijnsel in de natuur is, komt deze oorspronkelijk uit Israël en Turkije. In de 16e eeuw kwam hij naar Nederland toe en heeft zich sindsdien verspreid. Graag geven bloemenliefhebbers geld uit aan deze wilde schoonheid. Juist op arme grond gedijt de Stokroos het beste. Hierdoor zie je hem juist op arme zand op kleigrond groeien of in het stedelijk gebied naast de regenpijp of langs het trottoir. Hij staat graag in de luwte en houd wel van wat droogte. Daarom zie je hem juist vaak verschijnen langs een muur of schutting. Eenmaal in bloei houd hij wel van een slokje, omdat hij anders zijn bloemen verliest. De Stokroos kan wel bijna 4 meter hoog worden. De zaden kunnen direct na de bloei, weer worden gezaaid. Het is een tweejarige plant, dus het eerste jaar is er alleen blad en het tweede jaar verschijnen de iconische bloemen in volle glorie.

Lees verder

Kaasjeskruid of Malve

Malve of Kaasjeskruid

Kaasjeskruid of Malve komt over de halve wereld voor in 50 soorten. In Nederland kennen we 5 soorten in de natuur. Het is een royale groente en kruid, omdat je op de wortel na alles van de plant kunt eten: blad, bloemen en zaad. Hiermee kan je dus gelijk het fabel afschrijven dat Malve giftig is. Kaasjeskruid heeft een nootachtige smaak die je misschien aan Rucula laat denken. Meestal wordt beweerd dat het Kaasjeskruid heet vanwege de zaden, maar persoonlijk vind ik de plant voor de bloei juist naar kaas ruiken. De plant geeft een zurige melk lucht, wat katten nieuwsgierig maken en om de plant heen blijven lopen op zoek naar hun schaaltje melk.

Lees verder

Zuring

Zuring is voor de ene is het een vervelend onkruid tussen de stoeptegels en voor de andere een frisse groente of kruid. Er komen wel 200 soorten zuring voor op het noordelijk halfrond, waarvan 15 soorten in Nederland. Zuring is een overblijvende kruidachtige plant die behoord tot de duizendknoop familie. Zijn grote broer is de niet uit te roeien exoot de Japanse Duizendknoop. Dit kan je zien aan de bolletjes op de stengel, vaak ter hoogte van de kleine bladeren. Deze bolletjes heten knopen en een soort steunblaadjes zijn. Hij zaait zich vooral uit via de zaden die zich ver kunnen verspreiden dankzij de vleugeltjes die aan de zaden zitten en hierdoor ver op de wind kunnen zweven.

Lees verder

Teunisbloem

De Teunisbloem kent wel 125 verschillende soorten. Er zijn zowel eenjarige als tweejarige alsook vaste planten. Hoewel het een uitheemse plant is, is de Teunisbloem helemaal thuis in de Nederlandse cultuur. Zo komt hij in het natuurpark Hitland overal voor en is spontaan verschenen in de kruidentuin van de Ontmoetingstuin. De een zal het zien als een prachtige bloem, net als de stokroos, terwijl een ander het een hardnekkig onkruid vind. In de ochtend slaapt de plant en in de middag ontwaakt de bloem en opent haar blaadjes. Pas in de avond begint de Teunisbloem te geuren. Elke bloem bloeit 1 nacht en sterft in de morgen. Het zien van de bloem is dus eigenlijk een uniek moment. De Teunisbloem kan maanden bloeien, afhankelijk of ondergrondse dieren zich te goed gaan doen aan de smakelijke wortel.

Lees verder

Cichorei of Brusselse Witlof

Cichorei Brusselse Witlof
Circhorei of Brusselse Witlof

Cichorei is onderdeel van de composieten familie en direct verwant aan de Witlof en Andijvie. Je zou het een vergeten groente kunnen noemen. Cichorei is de wilde variant van Witlof, daarom ook wel Wilde Witlof genoemd. De kiembladeren groeien in een kegel zoals de Witlof, maar spreid al snel zijn bladeren in een rozet, totdat hij gaat bloeien met mooie paarse bloemen. Hierna is de plant niet meer eetbaar, maar alleen in te zetten als kruid. Wat als eetbaar overblijft is de soort ‘aardpeer’ die de penwortel vormt. Cichorei zaait zichzelf uit, zoals de Paardenbloem, waardoor de verspreiding ongecontroleerd is. Ook de bladeren laten je denken aan de Paardenbloem. De naam Paarse Paardenbloem zou het niet hebben misstaan.

Mierik of Mierikswortel

Mierik, Mierikswortel, Wasbi, Paardenradijs

De Mierik zegt je misschien niet zoveel, terwijl je ongetwijfeld wel hebt gehoord van Mierikswortel. De Mierik behoord tot de kruisbloemen familie en is vooral beroemd om zijn witte penwortel die een extreme productie aan eiwitten kent. Hoewel de Mierik niet inheems, maar Zuid-Europees is, is hij over heel Europa, de VS, Japan en Nieuw-Zeeland verspreid, doordat het een geliefde tuinplant is geworden en ook voor Mierikswortel wordt gekweekt. De Mierik heeft grote puntige en getande rozenbladeren met een lange stelen met daarop mooie witte bloemen. Hij houd van natte grond, daar hij oorspronkelijk langs de rivieren groeide. De Mierik is nauwverwant aan de Wasabi en Radijs.

Lees verder

Haverwortel

Haverwortel of Paarse Morgenster

Haverwortel is eigenlijk een Oud Hollandse groente die ook wel bekend staat als de Paarse Morgenster of Arme Luitjes Asperges. De Haverwortel behoord tot de Composieten familie en is dus een bloem, waarvan de wortel als groente wordt gegeten. Haverwortel is een tweejarige plant, die in zijn laatste jaar gaat bloeien of in het eerste jaar moet worden gegeten. Hoewel hij van oorsprong in Nederland op het menu stond, komt hij uit het Middenlandse Zee-gebied vandaan.

Lees verder

Wilde Spinazie

Wilde Spinazie

Wilde Spinazie is minder bekend dan de algemeen gebruikte Bladspinazie. Normaal oogst je de jonge bladen die zacht zijn. Bij Wilde Spinazie groeit door tot grote bultige bladeren. Deze zijn veel smaakvoller dan de spinazie die je normaal op je bord heb liggen. Wilde Spinazie kan je al in het vroege voorjaar zaaien en tot einde van de zomer eten. In de zomer moet je alleen wel zorgen voor wat schaduw. Hoewel we spinazie zien als een inheemse groente, komt het niet van ons continent, maar uit Perzië. Via de Arabische landen kwam het in Spanje en dankzij de 80-jarige Oorlog kwam het in Nederland en elders in de wereld terecht. Het is daarmee één van de oudste soorten spinazie.

Lees verder

Venkel

Venkel is een lid van de schermbloemenfamilie en kan wel 2 meter hoog worden. Dit is gelijk ook een grappige plant, want van boven naar beneden is venkelzaad een vrucht, het blad en de stengels kruid en de knol is groente. Eigenlijk hetzelfde als we zien bij de Brandnetel. Een zeer gezonden plant die al in de verre oudheid werd gebruikt, maar bij overdadig gebruik hallucinaties kan opwekken en je ernstig ziek maken.

Lees verder

Brandnetel

Wie wil er nu Brandnetel in zijn tuin hebben? Niemand uiteraard. Het is een woekeraar eerste klas. Maar het kweken in potten is een ander verhaal. Denk alleen maar aan brandnetelsoep, brandnetelkaas en brandnetelboter. Ook moet je Brandnetel niet met je blote handen beetpakken. De brandharen aan de plant transporteren histamine op je huid, wat huidirritatie geeft in de vorm van jeuk, brandend gevoel en zwellingen. Door de bladeren te koken of te bevriezen verliezen ze hun brandende werking en blijft een aangenaam kruid over.

Lees verder