Stokroos

Hoewel de Stokroos een vertrouwd verschijnsel in de natuur is, komt deze oorspronkelijk uit Israël en Turkije. In de 16e eeuw kwam hij naar Nederland toe en heeft zich sindsdien verspreid. Graag geven bloemenliefhebbers geld uit aan deze wilde schoonheid. Juist op arme grond gedijt de Stokroos het beste. Hierdoor zie je hem juist op arme zand op kleigrond groeien of in het stedelijk gebied naast de regenpijp of langs het trottoir. Hij staat graag in de luwte en houd wel van wat droogte. Daarom zie je hem juist vaak verschijnen langs een muur of schutting. Eenmaal in bloei houd hij wel van een slokje, omdat hij anders zijn bloemen verliest. De Stokroos kan wel bijna 4 meter hoog worden. De zaden kunnen direct na de bloei, weer worden gezaaid. Het is een tweejarige plant, dus het eerste jaar is er alleen blad en het tweede jaar verschijnen de iconische bloemen in volle glorie.

Naam: Alves Rosea

Consumptie: Misschien niet wat je gelijk zult verwachten, maar de stokroos kan je van haver tot gort eten. Zowel de bloemen, als de bladeren, als ook de wortels zijn eetbaar en zelfs een delicatesse. De bloemen hebben een zachte nootachtige smaak. Deze kunnen op je salade of worden gevuld met bijvoorbeeld roomkaas. De bladeren worden jong geplukt als spinazie. De bloemknoppen kan je stoven en op smaak brengen met peper en zout. De wortel kan je in dunne plakjes snijden en koken als alternatief voor aardappels.

Deze pagina is in aanbouw. Er volgt zo spoedig mogelijk meer informatie.