Zuring

Zuring is voor de ene is het een vervelend onkruid tussen de stoeptegels en voor de andere een frisse groente of kruid. Er komen wel 200 soorten zuring voor op het noordelijk halfrond, waarvan 15 soorten in Nederland. Zuring is een overblijvende kruidachtige plant die behoord tot de duizendknoop familie. Zijn grote broer is de niet uit te roeien exoot de Japanse Duizendknoop. Dit kan je zien aan de bolletjes op de stengel, vaak ter hoogte van de kleine bladeren. Deze bolletjes heten knopen en een soort steunblaadjes zijn. Hij zaait zich vooral uit via de zaden die zich ver kunnen verspreiden dankzij de vleugeltjes die aan de zaden zitten en hierdoor ver op de wind kunnen zweven.

Naam: Rumex acetosa

De wetenschappelijke naam en Nederlandse naam zijn aan elkaar gelijk. Beide betekenen: zuur. Wat wel een leuk weetje is dat in de vroege Europese taal het woord súHrox werd gehanteerd dat ‘zuur, zout en bitter in één’ betekend. En inderdaad komen alle drie de smaken in deze frisse plant voor, waarbij zuur overheerst. Over de vertaling van wetenschappelijke namen is altijd discussie. Want zo menen anderen dat het ‘puntig zuur’ betekend.

Op alfabetische volgorde kan je de volgende soorten zuring aantreffen:

Tuin: Wie Zuring in de tuin verbouwd moet er rekening mee houden dat hij het beste groeit, wat geen verassing zal zijn, op zure grond. Prima dus voor een slecht stukje grond in je tuin. Zuring leent zich prima voor mulchen. Gebruik hiervoor echter alleen het blad, als je het niet wilt verspreiden in je tuin. Gebruik je zuring als groente, knip dan de blaadjes netjes af en binnen 2 weken groeien er weer nieuwe blaadjes aan die je weer opnieuw kan oogsten (net als bij Snijbiet). Voorkom echter zaadvorming in je eigen belang en van medetuinders. Experimenten op de Ontmoetingstuin hebben aangetoond dat hij liever op zandgrond groeit dan op klei.

Consumptie: Zuring kan gelijk rauw worden gegeten als snack of groente. Vooral de jonge blaadjes zijn hier voor geschikt omdat ze nog lekker mals zijn. Uiteraard is de oogst dan het kleinste. Het blad is zeer geschikt voor door salade of voor het maken van pesto. De grote bladeren kunnen worden bereid als Spinazie, of verwerkt worden in sauzen, soep (zoals Zurkelsoep) en omelets. Voeg zuring vooral toe aan vette en zware gerechten. Hierdoor kan je de maaltijd veel beter verteren.

Geneeskrachtige werking: Zuring zit barstensvol Vitamine-C. Hierdoor is het een booster voor je weerstand. Doordat er veel Oxaalzuur in de Zuring zit, wordt de plant door dieren gemeden. Oxaalzuur is in grote hoeveelheden schadelijk voor mens en dier. Maar regelmatige consumptie kan geen kwaad en is zelfs goed voor je. Het is een groente die je niet dagelijks eet en pannen vol naar binnen gaat werken. Maximale dosis is 40 gram per dag. Let op dat u niet alle soorten tijdens uw zwangerschap mag eten.

Traditioneel wordt zuring gebruikt als lentekuur om het lichaam te zuiveren. Het werkt namelijk sterk bloedzuiverend. Het bevat veel vitamine en Flavonoiden. Tegelijk wordt de werking van de darmen versneld. Hierdoor werkt het dubbelop, het zuivert je bloed en stimuleert je darmen. De Egyptenaren, Grieken en Romeinen aten deze groente vaak, omdat het voedselpatroon vaak een gebrek aan vitamine kende en op deze wijze het werd gecompenseerd.

Zuring werd vaak meegenomen op zeereizen omdat het scheurbuik, bloedend tandvlees en aften of zweren in de mond voorkomt. Alle drie is het gevolg van vitamine te kort. De eerste komt nog zelden voor, maar bloedend tandvlees en aften is nog altijd een veel voorkomend verschijnsel. Zeker bij kinderen (en volwassenen) die moeilijke groenteneters zijn. Dan is Zuring een goede om het lichaam in balans te houden.

Tot slot is het een volksmedicijn tegen diarree, acne, huiduitslag en koorts.

Inhoudsstoffen:

Bewaren: Wil je Zuring lang bewaren, maak er dan pesto van. Anders kan je de bladeren 3 maanden invriezen of enkele dagen in vochtig papier in de koelkast bewaren. Sommige beweren dat je Zuring niet kan drogen vanwege de grote hoeveelheid vocht, maar dit kan wel in een droogoven. Als je deze niet heb, leg je de bladeren in de oven op 75 graden en laat je de ovendeur open staan. Na een kwartier zijn de bladeren meestal voldoende droog om langdurig te bewaren.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *