Teunisbloem

De Teunisbloem kent wel 125 verschillende soorten. Er zijn zowel eenjarige als tweejarige alsook vaste planten. Hoewel het een uitheemse plant is, is de Teunisbloem helemaal thuis in de Nederlandse cultuur. Zo komt hij in het natuurpark Hitland overal voor en is spontaan verschenen in de kruidentuin van de Ontmoetingstuin. De een zal het zien als een prachtige bloem, net als de stokroos, terwijl een ander het een hardnekkig onkruid vind. In de ochtend slaapt de plant en in de middag ontwaakt de bloem en opent haar blaadjes. Pas in de avond begint de Teunisbloem te geuren. Elke bloem bloeit 1 nacht en sterft in de morgen. Het zien van de bloem is dus eigenlijk een uniek moment. De Teunisbloem kan maanden bloeien, afhankelijk of ondergrondse dieren zich te goed gaan doen aan de smakelijke wortel.
Naam: Oenothera
Over de betekenis van de naam is men het niet helemaal eens. De één zegt dat het betekend ‘Roos van de Middag’, wat heel toepasselijk is, terwijl andere menen dat het is afgeleid van het Grieks voor ‘Wijnrank zoeker’. De Nederlandse naam dankt de Teunisbloem aan de dag dat de eerste bloemen gaan bloeien, namelijk op 13 juni, de dag van St. Antonius.
Consumptie: De zoete bloemen kunnen in een salade worden verwerkt en verspreiden de geur van wijn. De jonge bladeren kunnen als groente worden gegeten en hebben een op peper gelijkende smaak. De grote bladeren kan je als spinazie bereiden. Als de dieren de wortel met rust hebben gelaten, kan je deze in de herfst oogsten. Sommige vinden het verrukkelijk, anderen juist verschrikkelijk. De wortels smaken naar ham, waarom het ook wel Hamwortel wordt genoemd. Je kunt de wortel alleen eten in het eerste jaar dat hij bloeit, dat is het tweede jaar dat hij boven de grond is verschenen. Eet je hem later, dan wordt de wortel houtig en is hij niet langer smakelijk. In de 18e en 19e eeuw werd hij volop in Duitsland verbouwd als groente. Hierdoor komt hij nu overal in Europa voor. Je kan de wortel rauw eten, als je een branderige peper-smaak kunt waarderen. Anders zou ik aanraden de wortel te roosteren of als worteltjes te bereiden.
Geneeskrachtige werking: Tegen de herfst vormen er zaden in de bloem. Dit kunnen er wel 300 per bloem zijn. Deze zaden kan je als sesam eten, maar worden juist gewaardeerd om olie van te maken. De Teunisbloem-olie is zeer geliefd als behandeling van reuma, artritis, de ziekte van Crohn, fibromyalgie en vele soorten van allergieën, huiduitslag en hooikoorts. Er zit namelijk veel gamma-linoleenzuur (GLA) in. Ook is de olie als een effectief middel gebleken voor de spijsvertering.
Tevens blijkt de Teunisbloem de huid elastisch te maken, waardoor het een goede huidverzorging is en zelfs rimpels kan verminderen.
Teunisbloem versterkt het immuunsysteem en stimuleert de werking, waardoor je lichaam in staat is om vele ziektes (soms onbehandelbare ziektes) te bestrijden.
Ook voor de dames is de Teunisbloem een dankbare bloem, die de hormoonspiegel hersteld na de menstruatie en tijdens de menopauze (overgang).
Tot slot lijkt de Teunisbloem een goed effect te hebben op de bloed-omloop. De olie werkt bloedverdunnend en bestrijd een te hoge bloeddruk.
Waarschuwing: Vrouwen met epilepsie moeten de Teunisbloem links laten liggen, omdat het diverse soorten anti-epileptici bij de dames verstoord. Ook als je last krijgt van diarree, misselijkheid of een opgeblazen gevoel, moet je dit product links laten liggen. Je lichaam kan de Teunisbloem dan blijkbaar niet goed verwerken. De oorzaak van deze bijwerkingen is tot heden onbekend.
Bewaren: De Teunisbloem kan makkelijk worden gedroogd en in luchtdichte pot enkele jaren worden bewaard of een paar dagen vers worden gehouden in nat keukenpapier in de koelkast.
