Knopherik of wilde radijs
Knopherik wordt ook wel eens Wilde Radijs genoemd. Dit is een eetbare wilde plant die steeds meer aan populariteit wint. In de VS wordt het gewoon als gewas verbouwd. Je kunt verschillende delen van van deze plant en bloem eten. In de zomer bloeit hij met mooie witte bloemen, maar het grootste deel van het jaar zul je hem herkennen aan zijn gestapelde blad en later in het jaar aan zijn typerende peultjes die eigenwijs in de lucht prikken. Hij behoort tot de kruisbloemen en is dus familie van de wintergroentes kool, radijs en waterkers.
Naam: Raphanus raphanistrum
De Griekse naam betekend ‘snelle verschijning’ omdat het zo snel boven de grond staat nadat het is gezaaid. De tweede helft betekend ‘het lijkt op radijs’. En dat klopt. Laat radijs maar eens te lang in de grond staan, zodat het doorschiet, dan zal je hem moeilijk kunnen onderscheiden van de Knopherik. Andere menen dat je het moet lezen als ‘radijs der radijzen’.
Consumptie: Je kunt de hele Knopherik eten als groente en kruid. Radijs betekend gewoon ‘wortel’. Het gaat om een plant met een eetbare wortel. Deze wortel kan je koken en eten. Zodra de bovenkant van de wortel boven de rond komt en een diameter van 2,5 cm heeft, kan je hem oogsten. De bladeren en bloemen zijn kruidig van smaak. Als de plant niet bloeit, lijkt het op een jonge Koolzaad of Raapzaad plant. Het verschil is dat er haren op de stengel zitten. Daarbij sluit Koolzaad niet om de gehele stengel, terwijl Knopherik dit wel doet. Als de bladeren ruw behaard zijn heb je niet Knopherik voor je, maar Herik. Zodra de bladeren oud worden, worden ze bitter en werden als vervanging van spinazie gebruikt. Dit zou ik echter afraden, omdat het blad niet voor niks bitter is geworden. Dit komt omdat ze gifstoffen zijn gaan opbouwen. Ik zou dus van de donkergroene bladeren geen bord vol aanbevelen. Eten in beperkte hoeveelheid kan geen kwaad en heeft zelfs gezondheidsvoordeel, maar hierbij geldt: Eet oude bladeren met mate. Ook de stengel is eetbaar, hoewel ik hem te taai vind voor een prettige consumptie en hem zou overlaten voor als ik een gebrek aan eten zou hebben. De peulen van de Knopherik zijn uiterst smakelijk. Ze zijn lekker kruidig en net als de jonge bladen worden deze daarom ook graag verwerkt in de mosterd. Ik weet er wordt gezegd: ‘ze zijn giftig’. Dit is maar ten dele waar. Zoals bij veel eten in de natuur geldt ook hiervan: Overdadig er van eten is schadelijk, maar beperkt eten is gezond en lekker. Als je echt bang bent om het te eten, verwijder dan de zaden, want daarin zitten de stoffen die men dan als ‘giftig’ bestempelen. Deze plant groeit veelvuldig tussen het koren en wordt mee gemaaid, waarmee deze zaden bij het dorsen tussen het koren komen en dus gewoon in uw brood en meel zijn verwerkt. Dit zou de oorzaak van ‘kriebelziekte’ zijn, maar dit onjuist. Dit wordt veroorzaakt door zwammen die we Echte Moederkoren noemen. Beide zijn echter steeds minder aanwezig door het vele gebruik van pesticide. En daar kunnen we ons ook van afvragen hoe gezond dat is.
Het verschil tussen kruid en onkruid, is de mate waarin je een plant weet te waarderen. Wayne Dyer
Geneeskrachtige werking: Er is niet veel bekend over de geneeskrachtige werking van Knopherik. We weten dat het veel Vitamine C, natrium en calium bevat. (Dr.) A. Vogel gebruikt het tegen prikkelbaar darmsyndroom (PMS) en spijsverteringsklachten als brandend maagzuur, opgeblazen gevoel, winderigheid en misselijkheid.
Bewaren: Je kunt Knopherik enkele dagen vers houden door deze koel te bewaren. Het is raadzaam zo snel mogelijk te consumeren. Het is niet geschikt om te drogen.
